و نه از مسلمانان ، اظهار ايمان كنند و به كفر و تكذيب گرايند ، خدا آنها را لعنت كند . ( 1 ) 3 - از ابى حمزه ، از على بن الحسين ( ع ) ، فرمود : منافق غدقن مىكند و خود دست نمىكشد و فرمان مىدهد بدان چه خودش نمىكند ، و هر گاه به نماز ايستد اعتراض كند ، گفتم : يا ابن رسول اللَّه ! اعتراض چيست ؟ فرمود : روى برگردانيدن ، و هر گاه به ركوع رود ، چون گوسفند خود را به زمين اندازد ( يعنى قيام بعد از ركوع را نكند ) ، چون شب كند همّى جز صرف شام ندارد با اينكه روزه هم نبوده است ، و چون بامداد كند همّتش اين است كه با اينكه شب را بيدار نمانده ، اگر به تو حديثى گويد ، دروغ گويد ، و اگر به تو چيزى بسپارد به تو خيانت ورزد و اگر از او نهان شوى ، تو را بد گوئى كند و اگر به تو وعده‌اى دهد ، تخلّف نمايد . ( 2 ) 4 - از عبد الملك بن بحر كه سند حديث را تا امام رسانيده و اين را هم بدان افزوده است : هر گاه ركوع كند ، چون گوسفند بخوابد ، و هر گاه به سجده رود چون كلاغى نوك به زمين زند ( يعنى سجده را بسيار كوتاه بجا آورد ) و چون بنشيند ، مانند سگى باشد كه بر سرِ دُم نشيند ( اين تعبير هم ظاهر اشاره به ترك جلسهء استراحت بعد از سجدتين و تعجيل در انجام نماز است ) . ( 3 ) 5 - از امام صادق ( ع ) كه رسول خدا ( ص ) فرمود : منافق به مانند تنهء درخت خرمائى است كه صاحبش خواهد در ساختمانى از آن بهره‌مند شود و سود برد در آنجا كه خواسته استوار و برجا نشده و آن را به جاى ديگر برده و آن جا هم استوار و برجا نشده و سرانجامش اين شده كه آن را در آتش سوخته ( و زير